• Architektura starożytnej Grecji

    Wszechstronność świątyń i ich różnorodność sprawiają, że bardzo trudno jest orzec, jakie elementy kultury greckiej mają charakter rodzimy, a jakie są importami.

    Jest pewne, że sztuka i architektura mykeńska czerpała inspirację przy budowie świątyń ze sztuki azjatyckiej. Jest jednak pewne, że w późniejszym okresie zarówno architektura jak i sztuka wzorowały się na Egipcie.

    Architektura świątyń

    Architektura starożytnej Grecji to przede wszystkim liczne świątynie budowane na cześć różnych bóstw. Mimo, Że świątynie były rozległe i okazałe to jednak, Celli, czyli pomieszczenia kultowe były bardzo wąskie. Uzasadniano to tym, że świątynia spełniała rolę domu bóstwa, a nie jak w chrześcijaństwie miejsca, w którym gromadzili się wierni, aby uczestniczyć w nabożeństwie.

    Klasyczne świątynie starożytnej Grecji budowano zgodnie z wiarą, że pewne kształty i proporcje są miłe bogom. Istnieją trzy główne antyczne porządki architektoniczne, które różnią się ornamentyką i proporcjami kolumn, a której konstrukcje opierają się na głowicach.

    Wspaniałość greckiej architektury nie polega na wysokim poziomie techniki, lecz na genialnym wyczuciu proporcji oraz wyostrzonej świadomości perspektywy. Przykładem może być zwyczaj pogrubiania środkowych części kolumn po to, by oglądane z pewnej odległości nie sprawiały wrażenia wklęsłych.

    Zabytki starożytnych Aten

    Zabytki starożytnych Aten podzielone były na trzy główne zespoły:
    Akropol z Partenonem i budowle u stóp wzgórza - m. in. teatr Dionizosa, pomnik Lizykratesa,
    pozostał‚ości 2 rynków (tj. greckiego - Agory i rzymskiego z Wieżą; Wiatrów)

  • dzielnica garncarzy Keramejkos i wielka nekropolia - grupa budowli na miejscu dzielnicy Hadrianopolis (m. in. Świątynia Zeusa Olimpijskiego).

    W drugiej połowie V w. Ateny pod rządami Peryklesa stały się głównym ośrodkiem sztuki, działali tu wybitni architekci. Natomiast w IV w. zapoczątkowano monumentalizację architektury użytkowej (teatry, stadiony), powstawały budowle sakralne i świeckie (hotele w Olimpii, arsenał w Pireusie).

    Rozkwit budownictwa

    W okresie hellenizmu (323 - 30 r. p. n. e.) nastąpił\ rozkwit urbanistyki i budownictwa użytkowego. Wznoszono monumentalne budowle świeckie, a w budownictwie mieszkalnym pojawił się dom z malowidłami ściennymi, mozaikami posadzkowymi i urządzeniami kanalizacyjnymi.

    Domy, w których mieszkali Grecy, nawet ci zamożniejsi, były niepozorne, gdyż rozrzutność w tej dziedzinie i w ogóle nadmierna skłonność do popisywania się posiadanym majątkiem była źle widziana w polis, narzucającej wszystkim mniej więcej podobny, nacechowany umiarkowaniem, tryb życia. Natomiast zbiorowość czyniła wszystko, aby swoim bogom wznieść jak najwspanialsze świątynie, które stanowiły świadectwo pobożności i potęgi państwa.

    Źródła

    N. G. L. Hammond, "Dzieje Grecji", Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1973

    John M. Roberts, Azja Wschodnia i Grecja klasyczna, Ilustrowana Historia Świata tom I , Świat Książki Warszawa 1999

    Literatura

    Józef Wolski, "Historia powszechna. Starożytność", Warszawa PWN


    Zobacz także:
    Starożytny Rzym
    Ancient Rome
    Starożytny Egipt

    Strona główna
    Homer i jego dzieła
    Historia Grecji
    Początki Grecji
    Demokracja
    Sparta
    Wojny greckie
    Wojna peloponeska
    Powstanie Świata
    Wierzenia Greków
    Mity greckie
    Bogowie i boginie
    Mity i legendy
    Architektura Grecji
    Filozofowie
    Pitagoras
    Tales z Miletu
    Monety greckie

    A może potrzebujesz materiałów do wypracowania z historii? Zobacz:
    Starożytny Rzym

    Starożytny Egipt

    Ancient Rome

    Ancient Greece

    Pomoc z matematyki
    Rozwiązane zadania i przykłady z matematyki

    Pomoc z fizyki
    Rozwiązane zadania z fizyki